[strona w trakcie konstrukcji]     [POWRÓT >> ROZALOWSKI.info]

Junak M10 (1960, 1966 r.)

Pierwszy nasz Junak został kupiony w 1966 roku, na wyprzedaży zorganizowanej przez Milicję Obywatelską w Opolu. Maszyna dzielnie służyła do 1976 roku, kiedy to z różnych względów została sprzedana i zastąpiona przez lżejszą i praktyczniejszą czeską "Jawkę". Od tamtego czasu pozostały zdjęcia i wspomnienia. Z biegiem lat pojawiły się marzenia, które zrealizowały się w 2002 roku, kiedy to nabyliśmy dwa Junaki.

Pierwszy z nich nie przypominał motocykla: pocięta z myślą o przeróbce na choppera rama, zdekompletowane i zużyte części w skrzynkach. Drugi to zgodnie z ogłoszeniem "kompletny, złożony Junak w wersji eksportowej". Na zdjęciu prezentował się okazale, jednak po bliższych oględzinach okazało się, że wbrew zapewnieniom sprzedawcy, jest bardzo niedbale złożony, brakuje części, a o jakiejkolwiek jeździe nie może być mowy. Jednym słowem toporna całość obliczona na wywarcie efektu na potencjalnym kliencie.

Na szczęście udało się sporo utargować. Trzeba przyznać, że przynajmniej szparunki były wykonane nieźle, a malowanie (liczne zacieki) odpowiadało kolorystyce wersji eksportowej: srebrno - czarnej.

Obie maszyny zostały rozebrane, wyczyszczone i wypiaskowane. Aluminiowe elementy wypolerowano. Nastąpił długi etap kompletowania brakujących części. Na szczęście obecnie coraz łatwiej je zdobyć, oferta w tym zakresie jest z roku na rok rozszerzana i nie brakuje w Polsce producentów, jest też spory wybór na 'motobazarach'.

Choć Junak jest tak popularny, nadal istnieje szereg części "nie do zdobycia", takich jak np. metalowa osłonka na reflektor z tzw. 'daszkiem'.

Jeśli tylko coś takiego pojawi się na bazarze, jest natychmiast kupowane i to po niebotycznej cenie. Aż dziwi, że dotąd nikt nie wyprodukował zamiennika...

Po wypiaskowaniu rama, błotniki i inne elementy trafiły do lakiernika. W ten sposób dwa Junaki nabrały kolorytu: czarny M10 w wersji krajowej i srebrny M10 w wersji eksportowej. Kolejny etap to składanie poszczególnych silnika i innych podzespołów, naciąganie szprych itd. Ponoć Junaki ciekną, wycieki są ich wrodzoną przypadłością. Cóż, na razie - odpukać - pod naszymi nie ma ani jednej kropelki.

Chcąc zachować oryginalną konstrukcję, nie dokonywaliśmy przeróbki prądnicy na alternator. Prądnica po regeneracji  wystarczy, tym bardziej, że nikt nie przewiduje nocnych rajdów. Regeneracją zajmuje się zakład w Tucholi. Trzeba przyznać, że znają się na rzeczy, a regenerowana prądnica jest takiej jakości, o jakiej nie śniło się nawet Szczecińskiej Fabryce Motocykli, w której urodził się Junak.

 

KRÓTKI FILM
Udostępniony również w serwisie Youtube pod adresem
http://pl.youtube.com/watch?v=sHQ5leKIdko

 

 

HISTORIA, OPIS MODELU

Junak to bez wątpienia najbardziej znany motocykl powojennej Polski i jedyny wyposażony w silnik czterosuwowy. Prace projektowe rozpoczęto w 1952 roku w Warszawie. Wstępnie założono, że zespołem napędowym będzie silnik o poj. 500 cm3, ostatecznie jednak pojemność ustalono na 350 cm3. Prototyp motocykla (Junak M07) pokazano w 1954 r. na wystawie X-Lecia we Wrocławiu i jak na te lata, motocykl był bardzo nowoczesny i niczym nie odbiegał od innych światowych konstrukcji. Produkcję seryjną rozpoczęto dopiero w 1957 roku w Szczecińskiej Fabryce Motocykli (SFM Szczecin). Niestety, wtedy konstrukcja troszkę już się zestarzała i choć nie odbiegała od innych eksploatowanych w kraju motocykli, stopniowo motocykl ulegał modernizacji. Podniesiono stopień sprężania, zastosowano nowy gaźnik, pełno-piastowe bębny hamulcowe. W 1960  osłonę łańcucha i głębokie błotniki głębokie błotniki. W ten sposób od 1959 produkowano Junaka w wersji przejściowej, a w 1960 wprowadzono nowe oznaczenie: Junak M10. Dwa lata później stosowano już nowoczesną osłonę reflektora. W 1960 roku produkcja osiągnęła poziom 12 tys. sztuk, w 1962 wyprodukowano 50-tysięczny egzemplarz. Wtedy zaczęto stosować wydech w postaci "cygara", znacznie cichszy od dotychczasowej "rybki". Junak występował w trzech wersjach malowania. Na krajowy rynek w kolorze czarnym i czerwonym ze złotymi liniami (szparunki), a na eksport w kolorze srebrno-czarnym. Motocykl eksportowano m.in. do Iranu, Kubę oraz w niewielkiej ilości do Stanów Zjednoczonych. Być może kilka egzemplarzy pomalowano na kolor kremowy lub biały, ale są to niepotwierdzone informacje.
Na bazie Junaka powstało szereg odmian: z wózkiem bocznym, rajdowa, crossowa i dwie towarowe. Pracowano nad wersjami rozwojowymi Junaka: M13 z projektowanym nowym silnikiem S-130 i S-131 oraz M14 z dwucylindrowym S-132. Produkcji tych modeli nigdy nie rozpoczęto. Powstało kilka motocykli wyposażonych w silnik o poj. 500 cm3. W 1966 roku zakończono produkcje Junaka, przemawiały za tym względny nieopłacalności produkcji oraz spadek popytu, wywołany panującą w tym czasie modą na motocykle dwusuwowe i skutery. Następcą Junaka, posiadającym pewne rozwiązania przejęte z projektowanego modelu M14 został motocykl SHL M17 Gazela.
Silnik Junaka próbowano zastosować w małym samochodzie Smyk (1957 r.), a wersję rozwojową w prototypie  Syrena Sport (1960 r.). W 2001 roku reaktywowano markę, produkując Junaka Millenium jako popularnego choppera na licencji koreańskiej, niestety, z nieprzystającym troszkę do charakteru maszyny wysokoobrotowym silnikiem.
Junak, szczególnie model M10, należy obecnie do najpopularniejszych 'weteranów' na polskich drogach i dobrze poskładany, przy odpowiedniej eksploatacji, służy lata pokonując długie trasy w Polsce i Europie. Pięknie odrestaurowane egzemplarze można spotkać w Czechach, na Węgrzech oraz w Niemczech - w Berlinie istnieje klub posiadaczy Junaka.

Produkcja:
Okres produkcji Junaka M10:
Wyprodukowano:  egz.
Ówczesna cena:

Dane techniczne:
Silnik typ SO3
czterosuwowy., jednocylindrowy, górnozaworowy, chłodzony powietrzem
Pojemność: 349 500 cm3
Moc:  PS przy 6000 obr/min
Stopień sprężania: 7 : 1
maksymalny moment obrotowy przy 3800 obr/min. 2,8 kGm
Gaźnik typ GM26U1, średnica gardzieli 26 mm
Pompa olejowa zębata
Przełożenia skrzyni biegów: 3,04 / 1,97 / 1,296 / 1,00
Przełączanie biegów nożne
Przeniesienie napędu: łańcuch rolkowy dwurzędowy
Rozruch nożny
Prądnica P9a o mocy 45W i napięciu 6V
Akumulator 6V 14Ah
Hamulce bębnowe
Felgi / opony: 1,85 x 19" / 3,50 x 19"
Zawieszenie: przód teleskopy, tył teleskopy na wahaczu

Wymiary i masy:
Dł. / szer. / wys.: 2172 / 740 / 1095 mm
Rozstaw osi: 1417 mm
Ciężar (z wyposażeniem, bez paliwa / dopuszczalne obciąż.) 170 / 200 kg

Dane eksploatacyjne:
Zbiornik paliwa: 17 l
Spalanie przy szybkości 65 km/h ok. 3,5 l /100 km (4,5-6 l/100 km z wózkiem)
Prędkość maksymalna: 125 km/h (85 km/h z wózkiem bocznym)

 

POLECANE STRONY:
http://www.junak.net/ Junak.net
Strona poświęcona wyłącznie motocyklowi Junak. Wiele przydatnych onformacji i porad
http://www.weteranszos.pl/junak/ Weteran Szos
Strona o polskiej motoryzacji sprzed lat, opis wszystkich modeli Junaka.
http://www.veteran.prv.pl/ Ciekawa strona o starych motocyklach

________________

Wszelkie prawa do użytych na stronie zasobów należą do ich właścicieli. Użyte wyłącznie w celach informacyjnych znaki firmowe i/lub towarowe są chronione stosownymi prawami.

 
(c) Witek R.